OPOWIEŚCI Z NARNII :
PODRÓŻ WĘDROWCA DO ŚWITU

"Podróż Wędrowca do Świtu" to trzecia część siedmiotomowych "Opowieści z Narnii" C.S Lewisa. Podczas gdy dwoje z rodzeństwa Pevensie wyjeżdża (Piotr na studia, a Zuzanna na wakacje do Stanów Zjednoczonych), młodsi Łucja i Edmund udają się na wieś nieopodal Cambridge. Jest rok 1943, trwa II wojna światowa. Wakacje na wsi to wyzwanie, bo spędzą je z kuzynem, Eustachym Klarencjuszem Scrubbem. Krewni zaczną się do siebie przekonywać dopiero wtedy, gdy zacznie się ich wielka przygoda – trafią na obraz przedstawiający piękny okręt, "Wędrowca do Świtu".
Kiedy płótno ożywa, troje młodych ludzi trafia do świata Narnii, a dokładnie w wody Morza Wschodniego. Ratuje ich Kaspian i zabiera na pokład okrętu który widzieli na obrazie. Edmund i Łucja z radością wracają do krainy, którą kiedyś władali, ale Eustachy nie jest zachwycony. Dowiadują się, że Kaspian rozpoczął wyprawę na wchód, by odnaleźć siedmiu baronów, przyjaciół swego ojca. W czasie jej trwania odwiedzą pięć wysp, na których przeżyją niezwykłe przygody – m.in. walczą z tajemniczą zieloną mgłą, która czaruje nie tylko ciała, ale i umysły.